माझी आई

ती...माझी आई

या जगात आल्यानंतर
जिला मी पहिल्यांदा पाहिलं ती...
की जिच्यामुळे मी या जगात आले ती...
तसं पाहिलं तर जन्माच्या नऊ महिने आधीच
मी या जगात आले आणि  वाढले
पण तिचाच अंश म्हणून...
आणि ज्याला जन्मदिवस म्हणतात तो म्हणजे
तिच्यापासून वेगळं होऊन स्वतंत्र जीव म्हणून वाढण्याची सुरूवात
नऊ महिने फार सोसावं लागलं तिला
मला उदरात वाढवताना
जन्मानंतर पण असंख्य पथ्य
खाण्याची, पिण्याची अन् बाहेर फिरण्याची
कारण या सगळ्याचा
मला त्रास होतो म्हणून
सगळं सोसते माझ्यासाठी ती...

जन्मानंतर अनेक दिवस
माझी आई म्हणजे
संपूर्ण जग होतं माझ्यासाठी
अन् तिच्याहीसाठी फक्त मी
पण फरक हा की
इतर असंख्य जबाबदाऱ्याही पेलत असे ती
एकाच वेळी
कसं जमवलं सगळं तिने
फक्त तिलाच ठाऊक...

मी काही वावगं वागले
तर बोल लावले जातात तिला
"आईने हेच शिकवले का?"
पण चांगलं वागल्यास
त्या कौतुकात बाबांना पण वाटा
असं का हे आजवर उमगले नाही
तरी याबाबत कधीच तक्रार नाही करत ती...

हळूहळू माझं एक स्वतःच
जग तयार झालं
पण आजही मी जेवल्याशिवाय
घशाखाली घास उतरत नाही तिच्या
अन् मी घरी आल्याशिवाय
डोळ्याला डोळा लागत नाही तिच्या
कायम माझ्या जगात
गुरफटलेली असते ती...
आजही आणि कदाचित यापुढेही
आम्ही मुले आणि घर
या तिच्या "high priorities" आहेत
पण अजून एक प्रश्न
अनुत्तरीतच आहे
कसं जमतं तुला हे सगळं?
काहीही झालं तरी
शेवटी फक्त असते ती...

 ती...माझी आई