Showing posts with label kavita. Show all posts
Showing posts with label kavita. Show all posts

Thursday, February 25, 2016

काहीतरी

काहीतरी हरवतं
काहीतरी गवसतं
जे नेमकं हवं असतं
तेच का दुरावतं ?

काहीतरी मिळावं म्हणून
मन रुसून बसतं
तेच हवं यासाठी
किती आटापिटा करतं ?

काहीतरी दूर जातं
काहीतरी जवळ येतं
पळत्याच्या पाठी धावताना
मिळालेलंही निसटत जातं

काहीतरी बोलावं
काहीतरी ऐकावं
ऐकताना मधूनच
मनानं गतकाळात जावं

काहीतरी सरतं
काहीतरी उरतं
हिशेब मांडला कि उत्तर
शून्यातच का मिळतं ?


सांजवेळ...

सांजवेळी या अशा
मोहरल्या जणू दाही दिशा
कवेत चंद्र घेण्याची
वाटे रोज नवी आशा...

रोज तीच सांजवेळ
वाटे तरी नवलाई
स्वागतास मग रोज
मनही आतूर होई...

हीच  सांजवेळी कधी
जाते हुरहूर लावूनी
येते जेव्हा ती
कातरवेळ होऊनी...